
امپراتوری هخامنشی (330-550 پیش از میلاد) از
سپاهی نخبه متشکل از پیاده نظامی قدرتمند و بسیار مؤثر و کارا برخوردار بود که به این امپراتوری کمک کرد بسیاری از نقاط شناخته شده جهان را به تسخیر خود درآورد. این نیروها به عنوان محافظان (گارد) سلطنتی هم خدمت می کردند. تصاویر زیبایی از سپاه
جاویدان بر دیوار
های شهر شوش، پایتخت آن دوران ایران نقش بسته است اما متأسفانه اسناد و مدارک تاریخی موجود درباره آنان تنها از دشمنان پارس ها به دست آمده و درواقع منابع بی طرفانه ای وجود ندارد.
نویسنده: کلی سیزپانسکی، کارشناس تاریخ آسیا
در رأس وقایع نگارهایی که درباره سپاه جاویدان صحبت کرده اند هرودوت مورخ یونانی ( 484 - 425 پیش از میلاد) قرار دارد. در حقیقت او منبع نام «سپاه جاویدان» است که ممکن است آن را غلط ترجمه کرده باشد. بسیاری از محققان بر این باورند که نام پارسی واقعی این محافظان سلطنتی، اِینوساییا (anusiya) به معنی مصاحب و همنشین بوده و اَنوزا (anausa) یا نامیرا (non-dying) که هرودوت به آن اشاره کرده نبوده است. هرودوت همچنین می گوید که
لشکر جاویدان، همیشه لشکری دقیقاً 10 هزار نفری بودند. اگر یک عضو سپاه جاویدان کشته، بیمار و یا زخمی می شد، یک نیروی ذخیره بلافاصله فراخوانده می شد تا جایش را پر کند.
همین موضوع تصویری از جاویدان بودن آنها به ما می دهد. هیچ منبع مستقلی در دست نیست که دقت اطلاعات هرودوت را تأیید کند اما هرچه که هست نام این سپاه
زبده به صورت «ده هزار جاویدان» تا به امروز باقی مانده است.
نیروهای سپاه جاویدان با نیزه کوتاه، تیر و کمان و شمشیر مسلح بودند. آنها زرهی به شکل فلس ماهی می پوشیدند که با لباسی بلند یا به اصطلاح ردا پوشانده می شد. همچنین یک نوع پوشش سر داشتند که ا عارف خضراب لیراوی...
ادامه مطلب
ما را در سایت عارف خضراب لیراوی دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 85
تاريخ: يکشنبه
1 خرداد
1401 ساعت: 20:00